قرآن کریم (1388). ترجمة مهدی الهی قمشهای، تهران: پیام عدالت.
آموزگار، ژاله (1383). تاریخ اساطیری ایران، تهران: سمت.
اسماعیلپور، ابوالقاسم (1375). اسطورۀ آفرینش در آیین مانوی، تهران: سمت.
الیاده، میرچا (1393). چشماندازهای اسطوره، ترجمۀ جلال ستاری، تهران: توس، چ5.
ــــــــــ (1393). مقدس و نامقدس، ترجمة نصرالله زنگویی، تهران: سروش، چ3.
الئاریوس، آدام (1363). سفرنامة آدام الئاریوس، ترجمة احمد بهپور، تهران: ابتکار نو.
ایونس، ورونیکا (1381). شناخت اساطیر هند، ترجمۀ باجلان فرخی، تهران: نشر اساطیر.
اورتون، گری (1390). اسطورههای اینکا، ترجمة عباس مخبر، تهران: نشر مرکز، چاپ دوم.
باجلان فرخی، محمدحسین (1358). «آفرینش جهان در اساطیر سومر»، کتاب جمعه، س اول، ش 9، ص 140ـ151.
بیرونی، ابوریحان (1363). آثارالباقیه، ترجمۀ اکبر داناسرشت، تهران: امیرکبیر، چ3.
بیرلین، ج .ف (1389). اسطورههای موازی، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: مرکز، چ2.
بویس، مری (1376). تاریخ کیش زرتشت، ج اول، ترجمۀ همایون صنعتیزاده، تهران: توس.
بهار، مهرداد (1381). پژوهشی در اساطیر ایران، تهران: آگه.
ــــــــــ (1385). بندهش، فرنبغدادگی، تهران: توس.
پورداود، ابراهیم (1353). اوستا، تهران: فروهر.
تقیزاده، حسن (1317). گاهشماری در ایران قدیم، تهران: توس.
جعفری دهقی، محمود (1382). «اسب و بارانسازی در اساطیر ایران»، مجلۀ مطالعات ایرانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، س2، ش4، ص 169ـ188.
دالاپیکولا، آنا ال (1385). اسطورههای هند، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: مرکز. چ5.
دوستخواه، جلیل (1389). اوستا، تهران: مروارید، چ15.
دومزیل، ژرژ (1383). سرنوشت شهریار، ترجمة مهدی باقی و نسرین مختاریان، تهران: قصه.
راشد محصل، محمدتقی (1370). زند بهمنیسن، تهران: مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
ــــــــــ (1385). وزیدگیهای زادسپرم، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی، چ2.
رضی، هاشم (1380). پژوهشی در گاهشماری و جشنهای ایران باستان، تهران: بهجت.
ژینیو، فیلیپ (1372). ارداویرافنامه، ترجمه و تحقیق ژاله آموزگار، تهران: معین.
شاردن، ژان (1375). سفرنامة شاردن، محقق، اقبال یغمایی، ج2، تهران: توس.
شیخ فرشی، فرهاد (1378). آناهیتا در باورهای ایران باستان، تهران: نشر حروفیه، چ7.
شیمل، آنهماری (1395). راز اعداد، ترجمة فاطمه توفیقی، قم: نشر دانشگاه ادیان و مذاهب.
فره وشی، بهرام (1368). ایران ویج، تهران: دانشگاه تهران، چ2.
مازندرانی، وحید (1362). تاریخ هرودت، تهران: علمی و فرهنگی.
متحدین، ژاله، کراسنوولسکا (1382). چند چهرة کلیدی در اساطیر گاهشماری ایران، تهران: نشر ورجاوند.
مزداپور، کتایون (1366). «تحلیلی بر اسطورة باران کرداری»، چیستا، س4، ش 8ـ9، ص 580ـ586.
محمودی، خیراله (1374). «جایگاه عدد سه در فرهنگ و آیینهای باستانی ایرانیان»، شیراز، مجلۀ علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، ش 42، ص 149ـ162.
میرفخرایی، مهشید (1366). آفرینش در ادیان، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
هارت، جرج (1388). اسطورههای مصری، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: مرکز، چ5.
نورآقایی، آرش (1396). عدد، نماد، اسطوره، تهران: افکار.
نوری، احمد (1400). وندیداد، تهران: آرتامیس.
والی، زهره (1379). هفت در قلمرو تمدن و فرهنگ بشری، تهران: اساطیر.
وحدانی، بهروز (1381). «اعداد نمادین 12و 7 در موسیقی ایرانی»، تهران، کتاب ماه و هنر.
هینتس، والتر (1376). دنیای گمشدة عیلام، ترجمۀ فیروز فیروزنیا، تهران: علمی و فرهنگی، چ2.
هینلز، جان راسل (1383). شناخت اساطیر ایران، ترجمۀ محمدحسین باجلان فرخی، تهران: اساطیر.
Bartholomae, Ch. (1967). Altiranisches Worterbuch, Berlin: Walter de Gruyter co.
Gaviry,S.(1992). Anahita is a goddess of the gods of the ancient gods. Journal of chista. No.89 and 90.1012-1042.
Kent, R.G. (1953). Old Persian, New Haven, American oriental society.
Nyberg, H.S. (1974). A Manual of pahlavi, part: Glossary, Wiesbaden: Otto Harrassowitz..
Shaked, Sh., 1979: The Wisdom of the Sasanian Sages (Dēnkard VI), by: Atur-i Ēmētān, Boulder, Colorado
West, M. L. (2007). Indo-European Poetry and Myth, New York.-5.
