ابن مسکویه، ا. (1952). الحکمة الخالدة. القاهرة: مکتبة النهضة المصریة، تحقیق عبدالرحمان بدوی.
اهونودگاه زرتشت (1395). اردشیر بهمردی. تهران: کتابخانه بهجت.
اخوان الصفا (1405 ه.ق). رسائل اخوان الصفا و خلان الوفاء. ج 2 و 3. مکتب الاعلام الاسلامی.
اقبال آشتیانی، ع. (1376). تاریخ مختصر ادبیات ایران از قدیمترین دوره های تاریخی تا ظهور غزنویان، تهران: هما، به کوشش میرهاشم محدث.
برتلس، آ. ی. (1336). ناصرخسرو و اسماعیلیان. ترجمه ی. آرین پور. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.
پورداود، ا. (1382). اوستا. تهران: دنیای کتاب.
ترابی، س. (1371). نگاهی به تاریخ و ادبیات ایران: از روزگار پیش از اسلام. تهران: عطار، چاپ دوم.
خوارزمی، ح. ر. (پاییز و زمستان 1394)، ریشه افکار فلسفی ناصرخسرو در اندیشههای فلوطین. نشریه ادب و زبان. دانشکده ادبیات و زبانهای خارجه. دانشکاه شهید باهنر کرمان، سال 18، شماره 38، ص 105-129.
رضی، ه. (1379). حکمت خسروانی. تهران: انتشارات بهجت.
زرینکوب، ع. (1371). از گذشته ادبی ایران. تهران: الهدی، چاپ اول.
زند وهومن یسن (1342). برگردان صادق هدایت. تهران: انتشارات امیرکبیر.
سجستانی، ا. (1340). الینابیع (درج در سه رساله اسماعیلی). به نوشته و کوشش هانری کربن. تهران: گنجینه نوشتههای ایرانی.
-------- (1358). کشف المحجوب. با مقدمه هانری کربن. تهران: کتابخانه طهوری.
شارپ، ر.ن. (1346). فرمانهای شاهنشاهان هخامنشی. شیراز.
شیخ شهاب الدین سهروردی (1377). حکمه الاشراق. ترجمه و شرح از سید جعفر شهیدی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
--------------- (1380). مجموعه سوم مصنفات شیخ اشراق. به کوشش حسین نصر. ج 3. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی.
شهیدی، س. ج. (1372). از دیروز تا امروز. تهران: قطره.
گاتها، قدیمی ترین بخش اوستا (1378). گزارش ابراهیم پورداود. تهران: اساطیر.
صابری، ح. (1388). تاریخ فرق اسلامی (2): فرق شیعی و فرقه های منسوب به شیعه. تهران: سمت.
صفا، م. (بهار و تابستان 1390)، اقوام هند و ایرانی و سرزمین ایرانویج. جستارهای تاریخی. شماره 1، پیاپی 3، 157-176.
صدرایی، ر. (۱۳۹۸). تقابل و تعامل شعر تعلیمی ناصرخسرو با سنتهای نوافلاطونی و حکمت نبوی. متنپژوهی ادبی، دوره ۲۳، شماره ۸۱، 135-164.
فرنبغ دادگی (1395). بندهشن. به کوشش مهرداد بهار. تهران: توس.
فتحی، ذ. (1391). پژوهشی در کیهان شناسی زروانی و کیهان شناسی اسماعیلیه با تکیه بر آثار ناصرخسرو. تاریخ فلسفه، سال سوم، شماره اول، 85-104.
فلوطین (1366). دوره آثار فلوطین، "تاسوعات". ج1. ترجمه محمد حسن لطفی. تهران: خوارزمی.
قریب، ب. (بهمن 1347). کتیبه تازه یافته خط میخی منسوب به خشایارشا. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، س 16، ضمیمه شماره 2-1، 1-28.
----------- (1386). حکمت و معنویت در ایران نخستین سدههای اسلامی (مجموعه گفتارها). تهران: انتشارات اطلاعات.
کاظمی، س. و فرخی نژاد، پ. (1398). تبیین اندیشه ناصرخسرو در حوزه عقل و خردگرایی و استنتاج آموزههای اخلاقی آن. پژوهشهای اخلاقی، سال دهم، شماره 2، 221-240.
کربن، ه. (1961م./1340 ه.ش). ایران و یمن سه رساله اسماعیلی. قسمت ایرانشناسی انستیتو ایران و فرانسه. تهران: گنجینههای نوشتههای ایرانی.
---------- (1377). تاریخ فلسفه اسلامی. ترجمه جواد طباطبایی. تهران: انتشارات کویر.
کریستینسن، آ. (1332). ایران در عهد ساسانی. ترجمه رشید یاسمی. تهران: ابن سینا.
کاپلستون، ف. (1388). تاریخ فلسفه. ج 1. ترجمه جلال الدین مجتبوی. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
کرباسیان، م. (1384). میراث ایران باستان در ناصرخسرو. مجله نامه انجمن، شماره 17، 118-132.
کریمی زنجانی اصل، م. (1382). اشراق هند و ایرانی در نخستین سده های اسلامی. تهران: نشر شهید سعید محبی.
گزیده رسائل اخوان الصفا (1380). ترجمه علی اصغر حلبی. تهران: اساطیر.
گلستانی، س. ه.، کشتی آرایی، ن. و کاظمی، س. (1396). تحلیل دیدگاه ناصرخسرو پیرامون دو مفهوم عقل و دین. فصلنامه مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، 72 / سال بیست و یکم، شمارة سوم، 437-453.
مطهری، م. (1387). آشنایی با علوم اسلامی. ج 2. تهران: صدرا.
مسبوق، س.م، نظری منظم، ه. و الوار، ک. (1391)، از عقل ناصرخسرو تا عقل ابوالعلا؛ پژوهشی تطبیقی در حوزة موضوعات و مضامین. ادبیات تطبیقی، ش 6، 209-239.
مینوی خرد (1364). ترجمه احمد تفضلی. تهران: توس.
مسکوب، ش. (1368). منشأ و معنای عقل در اندیشة ناصر خسرو، مجلة ایراننامه، زمستان، شماره 4، 239-257.
متون پهلوی (1371). گردآورنده جاماسپ جی دستور منوچهر جی جاماسب-آسانا. گزارش سعید عریان. تهران: کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
مسیحا، ع. و معزی، م. (1399). مقایسه آفرینش نخستین در باورهای ایران باستان و اندیشههای اسماعیلی. تاریخ اسلام و ایران، سال 30، شماره 45، شماره پیاپی 135، 177-201.
مقیمی زنجانی، ش. (1392). امام اسماعیلی ناصر خسرو و شاه آرمانی در ایران باستان. پژوهشنامه علوم سیاسی، شماره 20، 185-208.
ناصرخسرو قبادیانی (1338). خوانالاخوان. با مقدمه و حواشی و تراجم اعلام ع. قویم. تهران: انتشارات کتابخانه بارانی.
------------ (1357). دیوان اشعار حکیم ناصرخسرو قبادیانی. به کوشش مجتبی مینوی و مهدی محقق. تهران: موسسه مطالعات دانشگاه مک گیل (دانشگاه تهران).
----------- (1391). شرح سی قصیده ناصرخسرو. شرح علی اصغر حلبی. تهران: انتشارات دانشگاه پیام نور.
----------- (1348). وجه دین. تهران: کتابخانه طهوری.
----------- (1363). جامع الحکمتین. به تصحیح و مقدمه فارسی و فرانسوی هنری کربن و محمد معین. تهران: طهوری.
----------- (1380). گشایش و رهایش. تصحیح سعید نفیسی. به اهتمام عبدالکریم جربزهدار. تهران: اساطیر.
نظری، ج. (پائیز 1384). جهان بینی ناصرخسرو. مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، دوره 22، شماره 3، شماره پیاپی 44 (ویژهنامه زبان و ادبیات فارسی)، 185-202.
نوابی، م. (1354). مجموعه مقالات. ج1. شیراز: موسسه آسیایی.
وندیداد (1376). به کوشش هاشم رضی. تهران: فکر روز.
هادیان، م. و فرزاد، ع. (1399). تحلیل روشنفکری در اشعار ناصرخسرو قبادیانی. پژوهشنامه ادب غنایی، سال 18، شماره 34، 247-269.
هینلز، ج. (1368). شناخت اساطیر ایران. ترجمه ژاله آموزگار و احمد تفضلی. تهران: نشر چشمه.
همایی، ج. (1309). تاریخ ادبیات ایران از قدیمترین عصر تاریخی تا عصر حاضر. تبریز: کتابخانه ادبیه.
Aminrazavi, M. (2008). Ḥamīd al-Dīn Kirmānī. In S. H. Nasr & M. Aminrazavi (Eds.), An anthology of philosophy in Persia: Vol. 2. Ismaili thought in the classical age (pp. 179–208). London: I. B. Tauris.
Corbin, H. (1975). Nasir-Khusraw and Iranian Ismailism. In R. N. Frye (Ed.), The Cambridge history of Iran: Vol. 4 (pp. 520–542). Cambridge: Cambridge University Press.
Fakhry, M. (2004). A history of Islamic philosophy. New York: Columbia University Press.
Ivanow, W. (1917). Ismailitskiia rukopisi Aziatskogo Museia. Izvestiia Rossiĭskoĭ Akademii Nauk, ser. 6, no. 11, 359–386.
Ivanow, W. (2015). Fifty years in the East: The memoirs of Wladimir Ivanow (F. Daftary, Ed.). London: I. B. Tauris
Nallino, C. A. (1925). Filosofia “oriantale” od “illumanativa” d’Avicenna. Rivista degli Studi Orientali, X, 433–467.
Schaeder, H. H. (1927). Original form and further developments of the Manichaean system. In Lectures from the Warburg Library 1924–1925 (pp. 65–157). Leipzig.
Semenov, A. A. (1912). Iz oblasti religioznykh vierovaniĭ shugnanskikh ismailitov. Mir Islama, no. 4, 523–561.
Semenov, A. A. (1918). Opisanie ismailitskikh rukopiseĭ, sobrannykh A. A. Semenovym. Izvestiia Rossiĭskoĭ Akademii Nauk, ser. 6, no. 12, 2171–2202.
Semenov, A. A. (1923). Nasyri Khosrov o mire dukhovnom i material'nom. In al-Iskandariyya: Sbornik Turkestanskogo Vostochnogo Instituta v chest' professora A. Ė. Shmidta (pp. 97–130). Tashkent.
Tajer, L. H., & Zekrgoo, A. H. (2019). Wisdom (ḥikmah) as perceived by Iranian Muslim scholars: Reflections on Ibn Sina, Ghazali, and Suhrawardi. Journal of Islamic and Middle Eastern Multidisciplinary Studies, 6(1), 1–10.
Zarubin, I. I. (1918). Materialy i zametki po ėtnografii gornykh Tadzhikov: Dolina Bartanga. Sbornik Muzeia Antropologii i Ėtnografii imeni Petra Velikago, no. 5, 97–148.
