ابتهاج، امیرهوشنگ (1372). حافظ به سعی سایه، چاپ اول. تهران: توس.
احمدی، محمد (1396). ماهیت نقد رتوریکی و اهمیت آن در مطالعات ادبی، بلاغت کاربردی و نقد بلاغی. 2(3)، 73-87.
خالقیمطلق، جلال (1400). شاهنامه. 4جلد، تهران: سخن.
خلیفهشوشتری، محمدابراهیم و قاسمی، محمود (1395). معناشناسی نظم در تقدیم مسندالیه برای تخصیص و تقویت کلام از دیدگاه عبدالقاهر جرجانی، سکاکی و ابنعاشور. فصلنامه پژوهشهای ادبی و بلاغی،5 (17)، 11-26.
دهرامی، مهدی (1393). کارکردهای زیباییشناختی ضمیر در شعر شاملو. فصلنامة زیباییشناسی ادبی، 6 (22)، 119 -134.
رحیمی، سیدمهدی؛ جلیلی جشنآبادی، حسن؛ شایانسرشت، اکبر و نوروزی، زینب (1399). نقد بلاغی هدایتالمتعلمین فیالطب. مطالعات زبانی و بلاغی، 11(22)، 191-218.
زرینکوب، عبدالحسین1361). نقد ادبی، تهران: امیرکبیر.
سعدی، مُصلِح بن عبدالله (1385)، کلیات سعدی، بر اساس نسخة محمدعلی فروغی، تهران، انتشارات کتاب آبان.
شفیعیکدکنی، محمدرضا (1379). موسیقی شعر، چاپ ششم. تهران: آگاه.
شفیعیکدکنی، محمدرضا (1378)، آواز باد و باران، با نقدی از تقی پورنامداریان، چاپ دوم: چشمه.
شفیعیکدکنی، محمدرضا، (1391). رستاخیز کلمات، چاپ دوم. تهران:سخن.
شفیعیکدکنی، محمدرضا، (1392). زبان شعر در نثر صوفیه، چاپ چهارم. تهران: انتشارات سخن.
شفیعی، محمود (1377). شاهنامه و دستور، چاپ دوم. تهران: دانشگاه تهران.
شمیسا، سیروس (1386). معانی، تهران: میترا.
شمیسا، سیروس (1381). بیان و معانی، چاپ هشتم. تهران: فردوس.
طالبیان، یحیی؛ صالحی، نرگس و حاجیآقابابایی، محمدرضا (1401). نقد بلاغی؛ چیستی و روش ها. فنون ادبی، 14(38)، 35-52.
فتوحی،محمود (1391). سبکشناسی نظریهها، رویکردها و روشها، چاپ نخست. تهران: سخن.
کزازی، میرجلالالدین (1384). نامة باستان. 9جلد، تهران: سمت.
مکاریک، ایرنا ریما، (1390)، دانشنامة نظریههای ادبی معاصر، ترجمۀ مهران مهاجر و محمّد نبوی، تهران: آگه.
نعمتی، فاروق و سبزیانپور، وحید (1394). جلوههای بلاغت در ایران باستان (با تکیه بر شواهد ذکر شده در منابع عربی). پژوهشنامة نقد ادبی و بلاغت، 4(2)، 37 – 51.