البخاری، م. (1369). داستانهای بیدپای. تصحیح پرویز ناتل خانلری و محمد روشن. چاپ دوم. تهران: خوارزمی.
بلخی، ج. (1304). مثنوی معنوی. تصحیح رینولد الین نیکلسون. لیدن: بریل.
پیرنیا، ح. (1391). تاریخ ایران باستان (تاریخ مفصل ایران قدیم). ج 1. چاپ هشتم. تهران: نگاه.
تفضلی، ا. (1376). تاریخ ادبیات پیش از اسلام. به کوشش دکتر ژاله آموزگار. تهران: سخن.
دهخدا، ع.، و همکاران (1373). لغتنامۀ دهخدا. ج 8. تهران: دانشگاه تهران و روزنه.
زرینکوب، ع. (1398). بحر در کوزه: نقد و تفسیر قصهها و تمثیلات مثنوی. چاپ هفدهم. تهران: علمی.
شمیسا، س. (1383). انواع ادبی. چاپ دهم. تهران: فردوس.
طبری، م. (1357). تاریخ طبری یا تاریخ الرسل والملوک. ترجمۀ ابوالقاسم پاینده. ج 2، چاپ پنجم. تهران: اساطیر.
طبری، م. (1378). تاریخنامۀ طبری/ پیش از اسلام. گردانیدۀ منسوب به بلعمی. تصحیح محمد روشن. ج 1. تهران: سروش.
فروزانفر، ب. (1387). احادیث و قصص مثنوی. ترجمه و تنظیم حسین داودی. تهران: امیرکبیر.
فضیلت، م. (1385). دیرینۀ پژوهشی تأثیر اسب تروا بر ادبیات داستانی ایران. مطالعات ایرانی، سال پنجم، شمارۀ نهم، 160-151.
نصرالله منشی، ا. (1392). کلیله و دمنه. تصحیح و توضیح مجتبی مینوی. چاپ دوم. تهران: ثالث.
Daemmrich, H. S. (1985). Themes and Motifs in Literature: Approaches-Trends-Definition. The German Quarterly, Vol. 58, No. 4, 566-575.
Fowler, R. (1993). Literature. In Coyle, M., Garside, P., & Peck, J. (Eds.) Encyclopedia of Literature and Critisism. London: Routledge, 3-26.
Morgan, J. M. (2015). How do motifs endure and perform? Motif theory for the study of biblical narratives. Revue Biblique, 122(2), 194-216.