دانشگاه تهران پژوهشهای ایرانشناسی 2252-0643 6 2 2017 02 19 Sorush-e Istanbul as a Prelude to Iranian Nationalist Journalism سروش استانبول: پیش‌درآمدی بر روزنامه‌نگاری ملی‌گرایانه و تجددخواه 97 114 62826 10.22059/jis.2017.62826 FA توران طولابی استادیار گروه تاریخ دانشگاه لرستان Journal Article 2017 02 28 Following the Constitutional revolution of Iran Persian journalism entered a flourishing period. This paper aims to survey a less-studied Persian newspaper, namely Sorûsh, within a historical framework. Sorûsh was published during a critical period of Iran’s history and we might consider it as a useful source for current ideas of this time. This study which is based mainly on the analytical survey of the articles of Sorûsh, shows that its writers enjoy a distinguished position among the contemporary Iranian thinkers. It seems that Sorûsh ushered in a discursive change in the political culture of this period which was appeared more clearly in a later time trough some modernist periodicals such as Kaveh, Ayandeh and Iranshahr. یکی از دستاوردهای انقلاب مشروطه پویایی حیات روزنامه‌نگاری مستقل و انتقادی در ایران بود. از نمایندگان برجستة این شیوة روزنامهنگاری علی‌اکبر دهخدا بود که مقالات وی در روزنامة صور اسرافیل فصل جدیدی در حیات روزنامه‌نگاری ایران گشود. فعالیت دهخدا در استبداد صغیر با انتشار صور اسرافیل سوئیس و سروش استانبول ادامه یافت. بررسی مقالات سروش می‌تواند به روشن شدن ابعادی از یک مقطع مهم و پرتلاطم تاریخ ایران کمک کند. مبنای این پژوهش بررسی و تحلیل محتوای سروش استانبول در چند محور است. نتیجة این بررسی حاکی از آن است که سروش را می‌توان پیشگام طرح موضوعاتی دانست که عمدتاً با مسئلة استقلال و تمامیت ارضی ایران پیوند داشت و زمینه‌ساز یک گفتمان تجددگرا در فرهنگ سیاسی این زمان شد. به‌ نظر می‌رسد این تحول پس از مشروطه نخست در روزنامة سروش بازتاب یافت و سپس در مجله‌هایی چون کاوه، آینده و ایرانشهر وجه آشکاری به خود گرفت.

https://jis.ut.ac.ir/article_62826_52fb2ff2082e48efa82c1aa79331de34.pdf