0 سویم‌وره، رسم ازدواج طبقۀ جنگجوی هندواروپایی Swayamwara: A Marital Custom of the Indo-European Warrior Class https://jis.ut.ac.ir/article_62821.html 10.22059/jis.2016.62821 0 این مقاله با بررسی چند متن هندی، ایرانی و یونانی به بررسی رسم ازدواج طبقۀ جنگجوی هندواروپایی می‌پردازد و نگارنده می‌کوشد خطوط اصلی این سنت را از خلال متون داستانی و تاریخی استخراج کرده و سیر احتمالی تحول آن را نشان دهد. این رسم مطابق متون سنسکریت کلاسیک سویم‌وره نام دارد. سویم‌وره در لغت به معنی «انتخاب خویشتن» است. علت این نام‌گذاری این است که در یکی از دو شکل ِاین ازدواج، شاهدخت یا دختری از طبقة جنگجو این حق را دارد که از میان نجیب‌زادگان حاضر در انجمنی که به منظور خواستگاری او شکل گرفته است یکی را مطابق میلش به شوهری برگزیند. در متون مختلف مطالبی صریح و تلویحی هست که نشان می‌دهد این رسم یا سنت خاص طبقۀ جنگجو بوده است و از سویی در همین متون شواهدی در نقض این مدعی دیده می‌شود. نگارنده می‌کوشد میان این شواهد تعادلی برقرار کرده و برای شواهد متناقض توجیهی بیابد. دو شکل کلی از این رسم در متون گوناگون قابل تشخیص است که در مقاله به ترتیب سویم‌ورۀ رقابتی و سویم‌ورۀ انتخابی نامیده شده‌اند و کوشش نگارنده آن بوده که نشان دهد نوع دوم از این رسم احتمالاً از نوع اول مشتق شده است. 1 The present essay, entitled ‘Swayamwara: A Marital Custom of the Indo-European Warrior Class’, examines some Indian, Iranian, and Greek literary texts, while outlining a supposed custom of the warrior class in the above-mentioned cultures. The custom is referred to in classical Sanskrit texts as ‘swayamwara’, which means ‘self-choice’. One of the two forms of the custom, which in the present essay will be called Form B (or ‘swayamwara by free will’), comprises a free-will choice by a princess or a warrior-class girl of her husband from among a gathering of noble suitors assembled for this very purpose. There are both explicit and implicit hints in the examined texts that the custom was that of the warrior class while there is, as well, evidence to the contrary. I have tried to reconcile these apparent contradictions. 1 20 بهزاد حسین زاده Behzad Hosseinzadeh دانشگاه تهران Iran sancovachi@gmail.com حسن رضایی باغ‌بیدی Hassan Rezai Baghbidi استاد گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران دانشگاه تهران Iran Swayamwara Warrior class Indo-European Marital custom Indian Greek Iranian

0 بررسی تطبیقی‌ و موضوعی ارتهه‌شاسترۀ کاوتیلیه و سیاست‌نامۀ خواجه نظام‌الملک طوسی A Comparative-Thematic Survey of Kauţīlya's Arthaśāstra and Khawaja Nezam al-Mulk Tussi's Sīyāsatnāme https://jis.ut.ac.ir/article_62822.html 10.22059/jis.2016.62822 0 رسالۀ سنسکریتِ َارتهَه‌شاسترَه تصنیف کاوتیلیه، تألیفی از حدود قرن سوم ق.‌م، نوشته‌ای است در آیین کشورداری و پادشاهی در هند. این کتاب، که از نظر عنوان شباهت‌های نزدیک با سیاست‌نامه یا سیرالملوک خواجه ‌نظام‌الملک طوسی، وزیر مشهور دورۀ سلجوقی و مؤسس نظامیه‌های ایران، دارد، تاکنون به زبان فارسی ترجمه نشده و اصولاً به وجود چنین اثری در آثار ادبی و تاریخی ایران اشاره‌ای نرفته‌ است. این مقاله بر آن است که ضمن معرفی کتاب ارتهه‌شاستره به خوانندگان فارسی‌زبان، برخی فصل‌های آن را ازجهت موضوعی با مطالب کتاب سیاست‌نامه مقابله کند، وجوه افتراق و تشابه مطالب دو کتاب را بازنمایاند، و از این‌ راه تفاوت اندیشۀ سیاسی دو نویسنده را تا حد امکان مشخص نماید. نیز به دنبال این است که در خلال این بررسی بتواند درجۀ توفیقِ دو نویسنده را در بیان مقصود و کاربرد توصیه‌های هریک را در کشورداری و بهره ‌رسانیدن به خواستاران معین کند. در نهایت، با توجه به اینکه کتابی مانند ارتهه‌شاستره با تمام ویژگی‌های یک سیاست‌نامۀ مطلوب در دست است، مسئلۀ این مقاله این است که آیا اساساً کتاب سیاست‌نامۀ خواجه نظام‌الملک را نیز در مقایسه با ارتهه‌شاسترۀ کاوتیلیه، می‌توان سیاست‌نامه نامید؟ 1 The Sanskrit epistle of Kauṭīlya's Arthaśāstra dates back to circa 3rd century B.C.; that is composed on rules of kingship and statecraft in India. The subject of this epistle is near to Sīyāsatnāme (Seyarolmoluk) of Khawaja Nezam al-Mulk Tussi, the well-known prime minister of Seljuk. He was the founder of military schools in Iran. The book of Arthaśāstra has not been translated into Persian and basically there is no traces of such Indian treatises in Persian literature and Iranian history. The aim of this article is to introduce this epistle to Persian readers and to compare some of the chapter of it, with Siyāsatnāme in terms of the subject and to clear the similarities and differences between them. In this way, it can characterize the differences of prevalent political thoughts in Iran and India at that time. The Author hopes that bring forward the degree of achievement of two writers in expressing purpose and usage of recommendation in statecraft. 21 40 نازنین خلیلی پور Nazanin Khalilipoor دانشجوی دکتری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Iran khalilipoornazanin@yahoo.com محمدتقی راشد محصل Mohammadtaghi Rashedmohasel استاد فرهنگ و زبان‌های باستانی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Iran Sīyāsatnāme Arthaśāstra Kauţilya Khawaja Nezam al Mulk Tussi Political Thoughts Statecraft

0 طبقه‌بندی و تحلیل کاربردی معماری صخره‌ای در دامنة کوه آتش‌فشانی سهند در شمال‌غرب ایران Classification and Practical Analysis of the Rocky Architecture in Skirts of Sahand Volcano, NW-IRAN https://jis.ut.ac.ir/article_62823.html 10.22059/jis.2016.62823 0 معماری صخره‌ای فضای ساخته‌شده به‌وسیلة حفاری در بدنه‌های طبیعی کوه و در بستر زمین بدون استفاده از مصالح ساختمانی است که در نقاط مختلف کشور در طی قرون متمادی به‌صورت بومی شکل گرفته است. دامنة کوه آتش‌فشانی سهند در استان آذربایجان شرقی یکی از مناطق مستعد برای این‌گونه معماری است که این تحقیق با هدف شناسایی، معرفی و گونه‌شناسی آن انجام گرفته است. در کنار مطالعات اسناد، از روش میدانی جهت ثبت و ضبط و توضیح وضعیت کنونی، و از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) برای شناخت الگوی توزیع معماری صخره‌ای دامنة کوه سهند استفاده گردید. نتایج بررسی‌های انجام‌شده حاکی از شناسایی تعداد 113 نمونة معماری صخره‌ای در دامنة سهند است که در محدودة شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی (تبریز، آذرشهر، عجب‌شیر، بناب، مراغه، هشترود و بستان‌آباد) به انجام رسیده است. معماری‌های صخره‌ای فوق از منظر ریخت‌شناسی در قالب‌های سطحی، زیرسطحی و ترکیبی (همراه با مداخلات جدید) قابل دسته‌بندی هستند. همچنین از لحاظ گونه‌شناسی و تقسیم‌بندی کاربری دارای استفاده‌های مختلفی است، از جمله: الف) معماری مسکونی و استقراری، ب) معماری آیینی و مذهبی، ج) معماری استحفاظی، د) معماری در قالب ابنیة عمومی و عام‌المنفعه، ه) بناهای متفرقه. هم‌اکنون بسیاری از این آثار دچار ویرانی شده و کاربری اولیه خود را از دست ‌داده‌اند و یا دچار تغییر کاربردی گردیده‌اند. 1 The main aims of this study is the characterization, introduce and typology survey the Rocky Architecture in Skirts of Sahand Volcano from the East Azerbaijan province NW Iran. For this purpose, according to fieldwork investigation and documentary Studies include: to describe the current situation for recognizing interaction of rocky architecture in the skirts of Sahand volcano. The results of the survey were recorded and collect the data from 113 rocky architectures around the Sahand Mountain on the border of the townships of East Azerbaijan province include: Tabriz, Azarshahr, Ajabshir, Bonab, Hashtrod, and Bostonabad. According to the existing archeological theory, Sahand rocky architectures were residential from the first millennium BC till now; and in the morphological point of view, it is separable from surface architecture, underground architecture and combination type of the two previous species. In general, the obtained results demonstrate that Sahand rocky architectures can divided to five categories from application typology include: 1) residential and settlement architectures, 2), Public architectures, 3) Religious and ritual architecture 4) Military architecture and 5) Other applications, Nowadays, such reasons like changing the life styles and decay process cause of poor living conditions, ruination, and seasonal residence or reusing in most rocky architectures in this area have been. 41 60 مهدی رازانی Mehdi Razani دانشجوی دکتری دانشگاه هنر اصفهان Iran m.razani@aui.ac.ir سید محمدامین امامی Mohammadamin Emami دانشیار دانشگاه هنر اصفهان Iran علیرضا باغبانان Alireza Baghbanan دانشیار دانشگاه صنعتی اصفهان Iran bagh110@cc.iut.ac.ir Rocky architecture Sahand Mountain Typology Cultural & Natural Heritage Geographic Information System (GIS)

0 آتشِ خانه در فرهنگ عشایر و اقوام جنوب ایران Hearth amongthe nomadic culture and southern people of Iran https://jis.ut.ac.ir/article_62824.html 10.22059/jis.2017.62824 0 در ایران باستان، آتش از عناصر اصلی حیات بشر محسوب می‌شد که همواره مورد ستایش و احترام بود. در ایران پس از اسلام، به تبع تغییر تدریجی در دین، احترام و تقدس آتش رو به ‌نقصان نهاد. به‌رغم این، در برخی مناطق ایران، از جمله جنوب کشور، قداست و حرمت آتش در خانه‌های عموم، حراست و صیانت شد. افروختن آتش در روز و شب، آیینها و آداب خاص آن، سوگند به آتش و اجاق آن و نام‌گذاری فرزندان به اسم آذر، آتش، آتشین و آتشو از نمودهای این احترام و تقدس بود. بهعلاوه، در نظام اجتماعی عشایر و ساخت سنتی بعضی اقوام، نام تش (= آتش) مبین واحدی از این نظام بود. یافته‌های این مقاله بیانگر آن است که آتش و قداست آن در تمام امور زندگی عشایر و اقوام جنوب جاری و ساری بود[m1] ه و شؤون متعدد و مختلفی از مسایل اجتماعی، اقتصادی، مذهبی و فرهنگی قوم را شامل می‌شده است. [m1]الان نیست؟! 1 In ancient era of Iran, “Fire” was regarded as one of the main elements of mankind life which had high value and was always revered. After accepting of Islam by Iranians, revering fire as a scared matter was flawed after gradual changing in Zoroastrian religion. In spite of this fact, in some regions of Iran (especially in southern Iran) reverence and sanctity of fire was maintained. Blazing of fire in day and night had its respective ritual. By falling down, all of people should burned their heath and anyone could not convey fire from their home to the other. By the others reprimandedanyone who did not burn its hearth and they called him as extinguished hearth so-called“OjaqKur”. Ashes also was useful, sanctity and respectable. Spilling of water in burned fire wasscolded and forbidden. Occasionally when someone spurred water inadvertently or deliberately in fire, women by avowing or citing name of God tried to drive away disasters. However, the enterprise showed which has occurred apernicious and abnormal treatment.Oath to hearth was a prevalent and valuable action. Naming of children by titles of “ Azar” , “Atash”, “Atashin” and “Atashu” was prevalent among some tribes. In social system of nomads and traditional structure some of tribes, title of “Tash” regarded as an introducer of them. Finding of the essay shows hearth and its sanctity had a currency in all ceremonies of nomads which included many aspects of socio-economic, cultural and religious matters. 61 75 کشواد سیاهپور Keshvad Siahpour استادیار گروه تاریخ دانشگاه یاسوج Iran ksiahpour@yahoo.com Hearth nomads South of Iran Religion and ritual Fire sanctity

0 سه گفتار مقدماتی دربارۀ سکه‌شناسی ساسانی Three Preliminary Essays on Sasanian Numismatics https://jis.ut.ac.ir/article_62825.html 10.22059/jis.2017.62825 0 مطالعات سکه‌شناسی ساسانی از اواخر قرن هجدهم میلادی آغاز شد و تا کنون پیشرفت‌های چشم‌گیری داشته است، به‌گونه‌ای که امروز پاسخ بسیاری از پرسش‌ها و ابهامات تاریخ و باستان‌شناسی دورۀ ساسانی از تحقیقات سکه‌شناختی به‌دست می‌آید. این مقاله در سه بخش جداگانه، به مسائل عمومی و بنیادی سکه‌شناسی ساسانی می‌پردازد تا خوانندگان فارسی‌زبان را از سرگذشت و دستاوردهای تحقیقات سکه‌شناسی ساسانی از آغاز تا امروز، مجموعه‌های مهم سکه‌های ساسانی در ایران و جهان، رویکردهای نو و مبانی روش‌شناختی این مطالعات آگاه سازد. 1 The beginning of studies on Sasanian numismatics goes back to the 18th century. Since then Sasanian numismatics has experienced different periods and schools and remarkably advanced by new approaches and methods. Today, many questions of Sasanian history and archaeology find numismatic answers. The present paper is arranged in three general parts, which, respectively, provide an introduction to the history of Sasanian numismatics from the 18th century up to now, major collections of Sasanian coins in the world, and new methodological bases and approaches of modern studies on Sasanian numismatics. 77 96 احسان شواربی Ehsan Shavarebi دانش آموخته گروه باستانشناسی دانشگاه تهران Iran ehsanshavarebi@gmail.com Numismatics archaeology coin collecting Sasanian period Sylloge Nummorum Sasanidarum (SNS)

0 سروش استانبول: پیش‌درآمدی بر روزنامه‌نگاری ملی‌گرایانه و تجددخواه Sorush-e Istanbul as a Prelude to Iranian Nationalist Journalism https://jis.ut.ac.ir/article_62826.html 10.22059/jis.2017.62826 0 یکی از دستاوردهای انقلاب مشروطه پویایی حیات روزنامه‌نگاری مستقل و انتقادی در ایران بود. از نمایندگان برجستة این شیوة روزنامهنگاری علی‌اکبر دهخدا بود که مقالات وی در روزنامة صور اسرافیل فصل جدیدی در حیات روزنامه‌نگاری ایران گشود. فعالیت دهخدا در استبداد صغیر با انتشار صور اسرافیل سوئیس و سروش استانبول ادامه یافت. بررسی مقالات سروش می‌تواند به روشن شدن ابعادی از یک مقطع مهم و پرتلاطم تاریخ ایران کمک کند. مبنای این پژوهش بررسی و تحلیل محتوای سروش استانبول در چند محور است. نتیجة این بررسی حاکی از آن است که سروش را می‌توان پیشگام طرح موضوعاتی دانست که عمدتاً با مسئلة استقلال و تمامیت ارضی ایران پیوند داشت و زمینه‌ساز یک گفتمان تجددگرا در فرهنگ سیاسی این زمان شد. به‌ نظر می‌رسد این تحول پس از مشروطه نخست در روزنامة سروش بازتاب یافت و سپس در مجله‌هایی چون کاوه، آینده و ایرانشهر وجه آشکاری به خود گرفت. 1 Following the Constitutional revolution of Iran Persian journalism entered a flourishing period. This paper aims to survey a less-studied Persian newspaper, namely Sorûsh, within a historical framework. Sorûsh was published during a critical period of Iran’s history and we might consider it as a useful source for current ideas of this time. This study which is based mainly on the analytical survey of the articles of Sorûsh, shows that its writers enjoy a distinguished position among the contemporary Iranian thinkers. It seems that Sorûsh ushered in a discursive change in the political culture of this period which was appeared more clearly in a later time trough some modernist periodicals such as Kaveh, Ayandeh and Iranshahr. 97 114 توران طولابی Tooran Toolabi استادیار گروه تاریخ دانشگاه لرستان Iran toolabi.t@lu.ac.ir Constitutionalism Modernity Dehkhodâ Nationalism Sorûsh-e Istanbul Russia

0 مطالعة مردم‌شناسی وریس‌بافی عشایر بختیاری Anthropological Study of Veris Weaving among Bakhtiari Nomads https://jis.ut.ac.ir/article_62827.html 10.22059/jis.2017.62827 0 در جامعة امروزی پیشرفت فناوری و تغییر سبک زندگی باعث شده برخی از اشیا کاربرد گذشته خود را نداشته باشند، اما همواره به‌عنوان محصولات فرهنگی دارای ارزش باشند. یکی از این محصولات فرهنگی وریس بختیاری است که با توجه به تحولات سبک زندگی عشایر بختیاری دیگر کاربری ندارد، اما از حیث زیبایی و ارتباط با ابعاد فرهنگی اجتماعی جامعة عشایر دارای اهمیت است. در نتیجه مطالعة آن در راستای گشودن لایه‌های پنهان فرهنگی ما و ایجاد زمینه برای کاربری جدید ضرورت می‌یابد. در پژوهش حاضر، هدف اصلی شناخت، مستندسازی و تعریف ویژگی‌های این هنر در میان عشایر بختیاری است. در این راستا این سؤال اصلی مطرح شده که وریس‌بافی عشایر بختیاری از نظر فن‌ شناسی، زیباشناسی و کارکردشناسی دارای چه ویژگی‌هایی است؟ در چنین موضوعاتی، در سطح اول، ثبت و مستندسازی و در سطح دوم، اندیشیدن در خصوص کارکردها مهم است.رویکرد مردم‌شناسی در درک هنر عشایری توانسته گونه‌ای خاص از رابطه با طبیعت را بیابد و وریس را به‌عنوان محصولی فرهنگی و کاربردی متناسب با نیازهای عشایر، با تکنیک کارت‌ بافی و دربرگیرنده‌یة نقوش ساده‌ شدةه انسانی، حیوانی و هندسی و عموماً با رنگ‌های سیاه و سفید، آبی، قرمز، زرد و سبز مستند سازد. 1 Changes in technology and lifestyle in today's society ,Caused Some of the objects don't have their Last application; But always valued and respected as cultural products and preserved the Cultural potential like the originality and identity in its historical context.One of them is Bakhtiari’s Veris That According to the changes of Bakhtiari nomads lifestyle, it does not have application but it Was important In terms of aesthetic and associated with the socio-cultural dimensions of nomadic community. Therefore, is necessary that its study in order to open the hidden layers of our culture and Create the groundwork for new use.Because of has not been written investigation about Bakhtiari’s Veris, The aim of this study is to identifying, documenting and defining features of this art among Bakhtiari nomads.The real question is: what is the feature of Bakhtiari’s Veris weaving in terms of methodology, aesthetics and functionality? The method used in this research is descriptive-analytical of depth anthropology type, and data were collected using documents and field survey. The research results show that in such topics on the first level, documenting and the second level, thinking about functions, is important; so the anthropological approach to understand nomads art is able to find a special type of relationship with environment and Document the Veris as a cultural and Practical product according to nomads needs, with Card weaving techniques and whit human, animal and geometric stylized figures and generally with black and white, blue, yellow and red color. 115 134 ندا کیانی neda kiani دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع دستی(گرایش پژوهش هنرهای سنتی)دانشگاه هنر اصفهان Iran n.kiani@aui.ac.ir ایمان زکریایی کرمانی Iman Zakariaee Kermani استادیار گروه فرش دانشگاه هنر اصفهان Iran i.zakariaee@aui.ac.ir مهدی ابراهیمی علویجه Mehdi Ebrahimi Alavije استادیار مدعو گروه فرش دانشگاه هنر اصفهان Iran mehdi_19_60@yahoo.com Anthropology Culture Bakhtiari nomads Hand woven Veris weaving