محمد علی پرغو؛ جواد علیپور سیلاب
چکیده
یکی از موضوعات جالب و مغفول در مطالعات تاریخ اجتماعی ایران، نحوة مقابله با چالشهای طبیعی و اقلیمی از جمله بادهای گرم یا سرد است. نمونة مهم بادهای گرم با عنوان باد سموم در منابع مختلف اشارهشدة مورخان، ...
بیشتر
یکی از موضوعات جالب و مغفول در مطالعات تاریخ اجتماعی ایران، نحوة مقابله با چالشهای طبیعی و اقلیمی از جمله بادهای گرم یا سرد است. نمونة مهم بادهای گرم با عنوان باد سموم در منابع مختلف اشارهشدة مورخان، جغرافیدانان و طبیبان بوده است؛ ازینرو پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به این پرسش است که «باد سموم» چه ویژگیهایی دارد و در نظام طب ایرانی به چه نحوی با آن مقابله میشد؟ مقالة حاضر در گام اول به بررسی پراکنش جغرافیایی و تاریخچه و در گام دوم به تبیین رویکردشناختی و رفتاری طبیبان در مقابله با باد سموم و عوارض حاصل از آن پرداخته است. یافتههای پژوهش حاضر براساس رویکرد توصیفیـ تحلیلی بیانگر آن است که باد سموم، بهمنزلة یک چالش اقلیمی، در دورههای مختلف تاریخی و در مناطق مختلف جغرافیایی مورد توجه بود. منطقة جغرافیایی وزش این باد در ایران بیشتر شامل مناطق جنوبی (شرقیـ غربی) و دورة زمانی وزش آن از اواخر بهار تا اواخر تابستان بوده است. به لحاظ کیفی، شاخصة اصلی باد سموم گرمی و خشکی بود. وزش این باد حیات انسان، زیست گیاهی و جانوری منطقه را با مشکلاتی روبهرو میکرد. مواجهه با باد سموم موجب بروز عوارض بدنی مهلکی در بدن فرد میشد که طبیبان با عنوان «سمومزدگی» از آن یاد کردهاند. تدابیر پیشگیرانه جهت مقابله با گرما و باد سموم و انواع روشهای درمانی برای رفع عوارض حاصل از رویارویی با این باد، توسط طبیبان در چارچوب طب اخلاطی ارائه شده است.
